نذر دیگچه  یکی از نذر های باسابقه مردم  ماست که  اجرا کردن این نذر را به عنوان یکی از عنعنات خود دانسته و هر سال یکبار آنرا به روح پرفتوی حضرت محمد (ص)  ادا مینمایند  .

این نذر  اولین بار توسط حضرت بی بی فاطمه الزهرا "رض "به خاطر سلامتی امام حسین "رض " در ماه سفر داده شده است .

موارد نذر دیگچه زیاد شدن روزی و سر سلامتی و جانجوری فرزندان میباشد .

طرز پختن دیگچه :اولا هفت کیلو برنج سفید را در آب جوش داده و میگذارند تا کمی نرم گردد .بعداً هفت کیلو شیر را با قدری بوره ، هیل و گلاب به آن علاوه مینمایند و هرکس بخاطر گرفتن نذر و بدست آوردن مراد ، دیگ دیگچه را با کفگیر دور میدهند و میگذارند که کاملاً پخته گردد و بعدا ً آنرا دم داده میگذارند که کمی سرد گردد .

دختر های جوان دایره و دیگر آلات موسیقی را گرفته و میخوانند :

دیگچه بیادر جان اس

دلکش به آرمان اس

خواهرکش به درمان اس

زنکش پریشان اس

بعد از آنکه دیگ پخته  شد یکی از بزرگان اقارب به دم دیگ آمده و بالای آن هفت پلته روغنی را با شمع ها روشن میکند و یک بار الحمد و سه بار قل هوالله و سه بار اللهم صلی علی الله محمد وآل محمد را خوانده و سرپوش دیگ را باز مینماید که بعضا در بالای دیگ پنج پنجه حضرت محمد " ص " به چشم میخورد و اگر پنج پنجه آن حضرت به چشم خورد میگویند که مراد شان بدست می آید

بعد از آنکه نذر فاتحه گردید ، آنرا در ظروف کشیده و به سفره برده و به مهمانان تقدیم مینمایند

باید متذکر شد که این نذر دو نوع نیت دارد ، یکی آزاد و دیگر آن مقید است

آزاد به این مفهوم که نذر گیرنده  آنرا به خانه همسایه گان و اقارب میفرستد و مقید به این مفهوم که نذر مذکور از خانه نذر گیرنده خارج نگردیده ، هر کس که میخواهد نذر بگیرد باید در داخل خانه نذر گیرنده آنرا نوش جان نماید .

نذر بی بی حور و بی بی نور

این نذری است که توسط دو دختر جوان گرفته شده است .میگویند این دو دختر خیلی ریاضت خداوند را میکردند و بسیار با تقوا بودند و از جانب خداوند به مقام بلندی نایل گردیده بودند، اما چون جامعه آنها جامعه غیر اسلامی بود بناً همیشه مورد آزار و اذیت مردم قرار میگرفتند از همین رو ایشان نذر گرفتند که تا از اذیت کفار در امان باشند .این دو دختر عرب نذر مالیده را با ماست به گردن گرفتند . آنان ابتدا از آرد گندم نان بی نمک  پختند و در آن کمی روغن علاوه کردند بعد آنرا میده میده کرده در آن بوره و روغن علاوه نمودند و خویش و اقارب شانرا به روز چارشنبه دعوت نموده و مالیده را همراه ماست به سفره آوردند .

 این نذر  برای زنها علیحده بوده و از نظر مردها  دور میباشد و حتی پسر هفت ساله دود طبخ آنرا نباید ببیند . درهنگام خوردن آن ، زنها نباید با شوهران و پسران شان سخن بزنند و هرگاه بخواهند که با اطفال پسر شان حرف بزنند باید یک دانه نخود خورده و به جواب آنان بپردازند و همچنان اگر خانم بارداری این نذر را بخورد اگر طفلش پسر باشد باید نذر مورد نظر را دوباره بدهد و اگر دختر باشد باید اسمش را بی بی حور و یا بی بی نور بگذارد .

باید خاطر نشان نمود که در وقت فاتحه نمودن این نذر یکی ازبزرگان  اقارب چند عدد شمع و چند پلیته روغنی را بالای نذر روشن میکند و وقتی که شمع ها و پلیته ها کاملا سوخت ، بعد از خواندن یک الحمد و سه بار قل هوالله که منزله یک ختم را دارد  ، نذر فاتحه گردیده و هر کس به اندازه مورد نیاز از آن میگیرد و نوش جان مینماید.